Mama hartje papa

Dat de kinderen uit mama’s buik komen, snappen ze wel. Maar waar waren ze nou daarvoor dan? En waarom kunnen ze niet meer met mama trouwen? En ging mama dan ook ook papa kussen? Met hartjes erbij? Ieuw!?

Vandaag zal ik jullie eens vervelen met mijn liefdesverhaal: hoe heb ik mijn man, Marcel, ontmoet?

DSC_1597

Middelbare schooltijd

Het was op de middelbare schooltijd, 2003, ik was achttien jaar en ik verveelde me stierlijk op school. De vakken werden moeilijk, ik kreeg te weinig uitleg en werd minder gemotiveerd om mijn huiswerk te doen. Mijn bijbaantje bij de McDonald’s begon ik leuker en nuttiger te vinden dan mijn VWO-opleiding. Die vage universitaire namen van vervolgopleidingen maakten het er voor mij ook niet makkelijker op, dus wat ik voor ogen had vaagde een beetje weg.

Via een computerspel

Computerspelletjes werden een soort uitvlucht en ik begon Runescape te spelen (een massive multiplayer online role-playing game) Nog steeds zou ik dit spel uren kunnen spelen als ik geen kinderen om me heen zou hebben en mijn been gebroken zou zijn bijvoorbeeld. Zo leuk vond ik het! Je bent een poppetje in een wereld vol anderen, kunt punten halen in allerlei skills en daarmee krijg je steeds meer levels en nieuwe mogelijkheden. Kortom; erg verslavend en oneindig. Kennen jullie Minecraft? Dat verslavende spel van de kinderen van tegenwoordig? Daar lijkt het in principe een klein beetje op.

Mijn toekomstige man, Mietje, stond dus op een dag goud te minen, want hij was zijn craftinglevel aan het ophogen in de craftingguild vlakbij deze miningplek. Ik, genaamd Melkcuipje, was zelf meer van het smithen bij de dwerg aan de andere kant van het veld, dus ik ging er voor de coal en de iron e.d. Mijn broertje, Bloody Satan, liep er ook rond en kende Mietje al, ik nog niet. We werden allemaal bevriend met elkaar, zo vlak na Pasen, samen met een paar anderen. We regelden zelfs partyhat (‘rare’ items) voor elkaar en wisselden die uit. Zo kwamen de contacten al gauw op MSN omdat het chatten hier toch wat makkelijker in ging. En van het één kwam het ander.

Huisje, boompje, kindje

Voor het eerst belden we tijdens het schoolkamp met elkaar, ik dacht ergens in mei. Ik vond hem ‘online’ al erg leuk, nog voordat ik hem sprak. Ik wist bij voorbaat al dat hij 14 jaar ouder was. Mijn vrienden en vriendinnen plaagden me er mee, maar ik hield gelukkig vol. De eerste ontmoeting was in Ede centrum, ik denk in juni. Hij was onderweg uit het westen des lands naar een vakantie in Duitsland en kon langs komen. Hij had een sportwagen en een mooie zonnebril op. Ik stapte meteen bij hem in de auto om de parkeerplaats te helpen vinden! (we maken daar nog steeds grapjes over) Daarna gingen we lunchen en ik had natuurlijk weer wat groens tussen mijn tanden waar hij me op wees. In september zagen we elkaar nog eens op een camping tussen de koeien en gepensioneerde vakantiegangers. Daarna ging ik iedere paar weken naar hem toe en ineens verhuisde hij naar Ierland vanwege het zoeken naar leuker werk.

IMG_1294 IMG_1290

Ik heb heel wat heen en weer gevlogen in die tijd, ik was toch gezakt voor mijn examens en werkte veel. Daarna heb ik mijn vakken gehaald en zijn we gaan samenwonen in Dublin. Ik werd uitgeloot voor studie en ging voor allerlei grappige baantjes. Na een jaartje gingen we weer terug naar Nederland voor mijn studie, hij had weer een baan in Nederland, en inmiddels zijn we vier kinderen verder.

IMG_1318 Picture 127

Er liggen een hoop creeps (oude/vieze mannetjes op zoek naar ‘liefde’) op de loer in zo’n spel waar ik over vertelde, maar vaak vallen ze makkelijk door de mand is mijn ervaring (“Can you add me on MSN?”, “Do you have a webcam?” en veel complimentjes en plakgedrag). Daarom ben ik nooit zo bangig geweest voor de digitale wereld en vind het juist een prachtig medium. ‘Ons’ verhaal vind ik een mooi voorbeeld van hoe het ook goed kan gaan. Tot de dag van vandaag plagen we elkaar wel eens over hoe we elkaar hebben leren kennen in combinatie met ons leeftijdsverschil.

Ramona


Ik hoop dat jullie deze persoonlijke blog leuk vonden om te lezen. Wat is jullie ervaring met online multiplayer spelletjes, positief of negatief?

8 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Kim schreef:

    Heel leuk om te lezen Ramona! Wat grappig dat jullie elkaar op die manier hebben gevonden!
    Ik speel eigenlijk nooit online spelletjes … Maar gelukkig heb ik de liefde van mijn leven al gevonden 😉

    1. Amintah schreef:

      heb altijd al graag mmorpg’s gespeeld 🙂 ook Runescape was 1 van mijn favorieten. Mensen heb ik er wel niet mee leren kennen WoW bvb speelde ik met vrienden samen die ik al kende.
      Al moet ik toegeven dat ik mijn allereerste vriendje ook via internet leerde kennen, het toenmalige Noxa (sociaal netwerk site).

      Overigens valt 14j verschil best mee hoor 😉 Wij zitten met 22j verschil 🙂

      1. Ramona schreef:

        Jeej, welkom bij de club haha. Ik krijg toch soms vraagtekens te zien bij mensen, jij niet? Zowel over dat vriendje via internet of leeftijdsverschil. Bedankt voor je reactie!

  2. Merel schreef:

    Wat leuk dat jullie elkaar zo hebben leren kennen!

  3. Nicole schreef:

    Ahhh wat een heerlijk verhaal dit. Ik heb ooit een serieuze relatie aan World of Warcraft overgehouden, dus I get you 😉

    1. Ramona schreef:

      Leuk om te horen! Ja toch een bijzondere ervaring! 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *